Placówka zdrowia

No to tym razem bierzemy na widelec naszą, kochaną i najcudowniejszą służbę zdrowia. Zastanawiałam się kiedyś, dlaczego nazywa się ona „służbą”, bo służyć to ona raczej nam – zwykłym podatnikom nie służy. Z resztą, każdy z nas chyba zdaje sobie sprawę z obecnej sytuacji, ale my zajmiemy się z goła czymś odmiennym. Przeprowadzając się do naszej, pięknej Włoszczowy, po jakimś czasie musiałam się zapoznać z tutejszymi placówkami medycznymi. Jako osoba pracująca, płacąca regularnie składki musiałam zapisać się do lekarza tak zwanego „pierwszego kontaktu”. Śmieszna nazwa, ale cóż zrobić. Ponieważ moi znajomi należeli do różnych przychodni i każdy z nich polecał i zachwalał mi swoją, ja postanowiłam sprawdzić to jak najbardziej osobiście, czyli na własnej skórze. Włoszczowa wydawała mi się dość dużym miastem powiatowym z prawie jedenastoma tysiącami mieszkańców, ze mną to już jeden więcej. Jednak kiedy musiałam znaleźć coś konkretnego z zakresu medycznego, to wybór był dość mały, jak na mój gust. Znalazłam bowiem na terenie miasta trzy przychodnie. Może znajdzie się coś więcej trochę później, ale na dzień dzisiejszy te trzy najgłówniejsze włoszczowskie placówki medyczne, to oczywiście przychodnia tak zwana szpitalna, znajdująca się przy szpitalu powiatowym, druga to „Nowe Życie” na ulicy Mleczarskiej i ostatnia to Caritas Włoszczowa, znajdujący się na ulicy Młynarskiej. Ponieważ zamieszkałam niedaleko tak słynnego dworca północnego, to najbardziej adekwatna w moim przypadku wydawała się przychodnia Caritas Włoszczowa. Zaledwie kilka minut piechotą. Ale po krótkim namyśle doszłam do wniosku, że ja i tak najbardziej lubię przemieszczać się swoim ulubionym autkiem, więc jeśli chodzi o odległość, to nie jest ona najważniejsza, gdyż jazda po Włoszczowie jest szybka, po prostu brak korków. Zrezygnowałam więc z koncepcji przychodni Caritas Włoszczowa, która tak na dobra sprawę to i tak podlega pod Kielce i zaczęłam się zastanawiać nad czymś mogącym znajdować się o wiele, wiele dalej. Nawet poza granicą miasteczka. Przecież mam do tego prawo.